Месяц рогом облако бодаетБашкирский язык

Мөгөҙ булып һилал* болот һөҙә,
Зәңгәр туҙанында ҡойона.
Бер кем белмәй, торнаҡайҙар ниҙән
Сыңранылар төнө буйына.

Ошо төндә ҡамыштарҙы кисеп
Йүгерә – атлай килә ҡыҙ бала.
Аҡ ҡулдары һүткән алтын сәсе
Иңдәренә төшөп тарала.

Тилбер шишмә янындағы төпкә
Килеп һаға, батып ҡайғыға,
Күҙҙәренең нуры һүнеп бөткән,
Сағыла тик унда һаҙ ғына.

Таң атҡанда күк томанға инеп
Ағып китә, күҙҙән юғала...
Зәңгәр туҙан эстәрендә йөҙөп,
Бәхилләшеп бары ай ҡала.

*Һилал — яңы тыуған ай

Месяц рогом облако бодает,
В голубой купается пыли.
В эту ночь никто не отгадает,
Отчего кричали журавли.
В эту ночь к зеленому затону
Прибегла она из тростника.
Золотые космы по хитону
Разметала белая рука.
Прибегла, в ручей взглянула прыткий,
Опустилась с болью на пенек.
И в глазах завяли маргаритки,
Как болотный гаснет огонек.
На рассвете с вьющимся туманом
Уплыла и скрылася вдали...
И кивал ей месяц за курганом,
В голубой купаяся пыли.