ПрощаниеТатарский язык

Уйларымда иркәләдем сине,
Соңгы тапкыр төрдем сине назга.
Кайтты миңа якты кыяфәтең,
Сагыну кайтты, кайтты мәхәббәтең, -
Кунак булып кайтты – тик биз азга.

Үзгәрә көн, без дә үзгәрәбез. 
Якын дустым! Хәзер инде менә
Җуйдың мине. Үзең җуеласың:
Томан гына булып тоеласың
Сине җыр диеп йөргән шагыйреңә.  

Бу хушлашу сүзе йөрәгемнең –
Карышмыйча сыйдыр үз җаныңа, -
Тол хатындай... йә дус дустын җуеп,
Сүзсез генә башны башка куеп,
Озаткандай аны зинданына

В последний раз твой образ милый
Дерзаю мысленно ласкать,
Будить мечту сердечной силой
И с негой робкой и унылой
Твою любовь воспоминать.
Бегут, меняясь, наши лета,
Меняя все, меняя нас,
Уж ты для своего поэта
Могильным сумраком одета,
И для тебя твой друг угас.
Прими же, дальная подруга,
Прощанье сердца моего,
Как овдовевшая супруга,
Как друг, обнявший молча друга
Пред заточением его.