Я помню, любимая, помнюБашкирский язык

Хәтерләйем, йәнем, хәтерләйем
Һинең сәстәреңдең балҡышын.
Еңеллек һәм шатлыҡ килтермәне
Миңә һинең менән хушлашыу.

Хәтерләйем көҙгө төндәрҙә мин
Күләгәһен ҡайын шауының,
Ҡыҫҡа булғанда ла ул мәл көндәр,
Оҙон ине нуры айының.

Хәтерләйем, шул саҡ әйткән инең:
«Үтеп китер инде йәш саҡтар,
Оноторһоң мине, һин, һөйөклөм,
Һәм эргәңдә һинең ят атлар».

Бөгөн бына сәскә атҡан йүкә
Ҡабат хәтерләтте хисемә:
Наҙлы ғына һинең бөҙрәләргә –
Сәскә һибеүемде сәсеңә.

Һыуынырға әҙер түгел йөрәк
Бойоҡ ҡына һөйөп бүтәнде,
Башҡа менән хәтерләне һине –
Бер яратҡан йырын, үткәнде.

Я помню, любимая, помню
Сиянье твоих волос…
Не радостно и не легко мне
Покинуть тебя привелось.

Я помню осенние ночи,
Березовый шорох теней…
Пусть дни тогда были короче,
Луна нам светила длинней.

Я помню, ты мне говорила:
«Пройдут голубые года,
И ты позабудешь, мой милый,
С другою меня навсегда».

Сегодня цветущая липа
Напомнила чувствам опять,
Как нежно тогда я сыпал
Цветы на кудрявую прядь.

И сердце, остыть не готовясь
И грустно другую любя,
Как будто любимую повесть
С другой вспоминает тебя.