Оз кытчӧдз чукӧст-кор поэтӧс
Выль жертва вайны Аполлон,
Быд лунъя унзільысь оз петав,
Ни тӧжд, ни мог оз калькӧд вом.
Чӧв олӧ сылӧн вежа лира,
И кӧдзыд вӧтъяс аддзӧ лов,
Зэв ичӧт ловъяс пӧвстын мирын
Мӧд сы кодь, чайтан да, оз сюр.
Но мыйӧн Енмӧн сетӧм кыв
Поэтлы енэжсяньыс лэччас,
Сэк сьӧлӧм садьмӧм кутш моз чеччас:
Поэт, вай пыркнитчы да сьыв.
Но гажтӧмтчывлӧ гажаинын.
Оз некор суклясьӧмӧн дур,
Сы водзын, коді тшап да чина,
Поэт оз копырт ассьыс юр.
И пышйӧ сэтшӧмъясысь ылӧ,
И сійӧс майшӧдлӧ выль шы:
И паськыд саридзлысь лӧз гы
Да тупу раслысь шпоргӧм кылӧ.
